حمل مواد شیمیایی در جاده فقط انتقال یک کالا از مبدا به مقصد نیست. وقتی ماده ای قابل اشتعال، خورنده، سمی، اکسید کننده یا دارای سایر ویژگی های خطرناک باشد، کوچک ترین خطا در بسته بندی، بارگیری، علامت گذاری یا جابه جایی میتواند پیامدهای جدی ایجاد کند. حمل زمینی مواد خطرناک در بسیاری از مسیرهای بین المللی تحت مجموعه ای از الزامات مشخص انجام میشود.
یکی از مهم ترین چارچوب های قانونی در این حوزه ADR است. این مقررات برای ایجاد یک چارچوب هماهنگ در حمل و نقل جاده ای مواد خطرناک تدوین شده و موضوعاتی مانند بسته بندی، علامت گذاری، تجهیزات خودرو، اسناد حمل، الزامات عملیاتی و مسئولیت افراد درگیر در حمل را پوشش میدهد.
در این مقاله از دسته استانداردها، آزمون و کنترل کیفیت مرتبط با تولید، فناوری و کیفیت از سری مقالات زرپلاست با ما همراه باشید.
ADR چیست و مخفف چه عبارتی است؟
ADR به توافقنامه مربوط به حمل و نقل بین المللی کالاهای خطرناک از طریق جاده اشاره دارد. این توافقنامه تحت چارچوب سازمان ملل متحد شکل گرفته و هدف آن ایجاد قواعد هماهنگ برای حمل ایمن کالاهای خطرناک از طریق جاده است. ADR به جای اینکه صرفا یک توصیه عمومی درباره ایمنی باشد، مجموعه ای از الزامات مشخص برای بخش های مختلف زنجیره حمل مواد خطرناک ایجاد میکند.
به زبان ساده ADR مشخص میکند یک ماده خطرناک در مسیر حمل جاده ای، تحت چه شرایطی باید بسته بندی، علامت گذاری، مستندسازی و حمل شود و چه مسئولیت هایی بر عهده افراد مختلف قرار دارد.
چرا ADR ایجاد شد؟
حمل مواد خطرناک میتواند در صورت بروز تصادف، آتش سوزی، نشتی یا واکنش شیمیایی، خطراتی فراتر از محموله ایجاد کند. این خطرات ممکن است راننده، سایر خودروها، نیروهای امدادی، محیط زیست و ساکنان مناطق اطراف مسیر را تحت تاثیر قرار دهند.
هدف ADR ایجاد یک زبان مشترک و مجموعه ای هماهنگ از الزامات است تا حمل مواد خطرناک در کشورهای مختلف با اصول ایمنی قابل پیش بینی تری انجام شود.
ADR در کجا اجرا میشود؟
در اصل برای حمل و نقل بین المللی مواد خطرناک از طریق جاده میان طرف های عضو توافقنامه طراحی شده است و کشورهای اروپایی بخش اصلی این چارچوب را تشکیل میدهند. دامنه کشورهای عضو به اروپا محدود نیست و کشورهای دیگری نیز به این توافقنامه پیوسته اند.
اهمیت این موضوع برای کسب و کارهایی که در زنجیره صادرات و واردات فعالیت می کنند بسیار زیاد است زیرا یک محموله ممکن است از چند کشور عبور کند و رعایت الزامات هماهنگ حمل جاده ای، بخش مهمی از مسیر بین المللی آن باشد.
آیا ADR فقط برای صادرات است؟
خیر. ADR بیش از آنکه صرفا یک مقررات صادراتی باشد چارچوبی برای حمل و نقل جاده ای کالاهای خطرناک است. در هر کشور ممکن است مقررات داخلی نیز وجود داشته باشد و دامنه اعمال آنها بسته به نوع حمل و مسیر متفاوت باشد.
بنابراین برای یک محموله مشخص باید علاوه بر ADR، مقررات داخلی کشور مبدا، مقصد و کشورهای مسیر نیز بررسی شود.
چه موادی مشمول ADR میشوند؟
ADR طیف گسترده ای از کالاهای خطرناک را پوشش میدهد. مواد شیمیایی قابل اشتعال، خورنده، سمی، اکسید کننده، گازها و برخی مواد و محصولات دارای خطرات دیگر میتوانند در چارچوب آن قرار بگیرند.
طبقه بندی دقیق کالاهای خطرناک موضوعی تخصصی است و هر ماده بر اساس ویژگی های خطر خود در طبقه مربوط قرار میگیرد.
| کلاس | عنوان کلی | نمونه کاربرد یا ماده |
| 1 | مواد منفجره | برخی مواد و محصولات انفجاری |
| 2 | گازها | گازهای قابل اشتعال، سمی یا غیرقابل اشتعال |
| 3 | مایعات قابل اشتعال | برخی حلال ها و سوخت ها |
| 4.1 | جامدات قابل اشتعال | برخی جامدات دارای قابلیت اشتعال |
| 4.2 | مواد خودسوز | موادی با قابلیت اشتعال خود به خودی |
| 4.3 | مواد در تماس با آب تولید کننده گاز قابل اشتعال | برخی مواد واکنش پذیر با آب |
| 5.1 | مواد اکسید کننده | برخی ترکیبات اکسید کننده |
| 5.2 | پراکسیدهای آلی | برخی ترکیبات پراکسیدی |
| 6.1 | مواد سمی | برخی مواد دارای سمیت حاد |
| 6.2 | مواد عفونی | برخی مواد زیستی خطرناک |
| 7 | مواد رادیواکتیو | مواد دارای خطر پرتوزایی |
| 8 | مواد خورنده | برخی اسیدها و بازهای خورنده |
| 9 | مواد خطرناک متفرقه | موادی که در سایر کلاس ها قرار نمی گیرند |
مهم ترین بخش های ADR که در حمل مواد شیمیایی اهمیت دارند
ADR فقط درباره خود خودرو یا راننده صحبت نمیکند. این مقررات بخش های مختلف زنجیره حمل را در بر میگیرد و از آماده سازی کالا تا جا به جایی و تحویل آن را تحت تاثیر قرار میدهد.
به همین دلیل، رعایت ADR را بهتر است به عنوان یک فرآیند چند مرحله ای در نظر گرفت؛ فرآیندی که در آن بسته بندی، علامت گذاری، اسناد، وسیله حمل، بارگیری و مسئولیت افراد به یکدیگر مرتبط هستند.
بسته بندی مناسب
بسته بندی اولین سد فیزیکی میان ماده خطرناک و محیط اطراف است. اگر بسته بندی در برابر ماده سازگاری کافی نداشته باشد یا در زمان حمل دچار شکست شود، حتی رعایت سایر الزامات نیز نمی تواند از نشتی جلوگیری کند.
نوع بسته بندی باید بر اساس ماهیت ماده، شکل آن، شرایط حمل و الزامات مربوط به همان کالا انتخاب شود. در بسیاری از موارد، بسته بندی مورد استفاده برای حمل مواد خطرناک باید الزامات مربوط به بسته بندی های تایید شده را نیز برآورده کند.
علامت گذاری و برچسب گذاری
وسیله حمل و بسته بندی مواد خطرناک باید اطلاعات لازم برای شناسایی خطر را به شکل مشخص و قابل مشاهده داشته باشند. هدف این علائم این است که افراد درگیر در حمل، انبارش یا شرایط اضطراری بتوانند ماهیت خطر را سریع تر تشخیص دهند.
نوع علامت و اطلاعات مورد نیاز به نوع محموله و شیوه حمل آن بستگی دارد و نباید صرفا بر اساس ظاهر یک نمونه از برچسب ها تصمیم گیری شود.
اسناد حمل
حمل مواد خطرناک بدون اطلاعات صحیح درباره محموله می تواند خطر عملیات را افزایش دهد. اطلاعات لازم باید به شکلی ثبت شود که افراد مرتبط با حمل و در صورت نیاز نیروهای امدادی بتوانند محموله را شناسایی کنند.
نوع اطلاعات مورد نیاز به کالا و شرایط حمل بستگی دارد و باید پیش از حرکت خودرو آماده و کنترل شود.
خودرو و تجهیزات
در حمل مواد خطرناک، خودروی مورد استفاده و تجهیزات آن نیز میتوانند مشمول الزامات خاص باشند. هدف این الزامات کاهش ریسک در زمان حرکت، توقف، بارگیری، تخلیه و شرایط اضطراری است.
این بخش می تواند شامل تجهیزات ایمنی، علائم مشخص کننده خودرو و برخی الزامات فنی متناسب با نوع محموله باشد.
ارتباط ADR با بسته بندی های دارای تاییدیه UN چیست؟
ADR و UN Packaging دو موضوع مرتبط اما یکسان نیستند. ADR چارچوب گسترده تری برای حمل جاده ای مواد خطرناک است در حالی که تاییدیه UN به الزامات و آزمون های مربوط به بسته بندی های خاص برای حمل کالاهای خطرناک مربوط میشود.
داشتن یک بسته بندی مناسب میتواند یکی از بخش های لازم برای آماده سازی محموله باشد اما رعایت ADR فقط با انتخاب ظرف تمام نمیشود.
الزامات علامت گذاری در حمل مواد خطرناک
علامت گذاری صحیح باعث می شود خطرات محموله برای افراد مختلف قابل تشخیص باشد. این موضوع در شرایط عادی حمل اهمیت دارد، اما در زمان حادثه یا عملیات امدادی اهمیت آن چند برابر میشود.
علامت ها و برچسب ها بسته به نوع ماده و شرایط حمل می توانند شامل اطلاعات مربوط به خطر، شناسایی ماده و سایر مشخصات مورد نیاز باشند.
چرا برچسب هشدار اهمیت دارد؟
تصور کنید خودروی حامل یک ماده شیمیایی در جاده دچار حادثه شده است. تیم امدادی قبل از هر اقدامی باید بداند با چه نوع خطری مواجه است. وجود علائم صحیح میتواند در تصمیم گیری درباره فاصله ایمن، تجهیزات حفاظتی و نحوه برخورد با محموله نقش داشته باشد.
برچسب و علامت گذاری فقط یک الزام اداری نیست؛ بخشی از سیستم ارتباط خطر در زنجیره حمل است.
چه اطلاعاتی باید روی بسته بندی یا وسیله حمل مشخص باشد؟
نوع اطلاعات مورد نیاز به نوع ماده، بسته بندی و روش حمل بستگی دارد اما در حالت کلی هدف این است که محموله قابل شناسایی باشد و خطر آن برای افراد مرتبط با حمل مشخص شود.
این اطلاعات میتوانند با مواردی مانند نام یا شناسایی ماده، علائم خطر و سایر مشخصات مورد نیاز مرتبط باشند. جزئیات کدهای شناسایی و نحوه استفاده از آنها موضوعی تخصصی تر است و در مقاله مربوط به UN Number بهتر است به صورت مستقل بررسی شود.
مسئولیت چه کسانی در ADR اهمیت دارد؟
یکی از ویژگی های مهم ADR این است که مسئولیت ایمنی را فقط بر عهده راننده قرار نمیدهد. افراد مختلفی از مرحله آماده سازی کالا تا تحویل آن در این زنجیره نقش دارند.
| ذی نفع | مسئولیت کلی |
| تولید کننده | ارائه اطلاعات صحیح درباره محصول و خطرات آن |
| فرستنده | آماده سازی صحیح محموله و اطلاعات حمل |
| بسته بندی کننده | استفاده از بسته بندی مناسب و آماده سازی صحیح آن |
| شرکت حمل | فراهم کردن شرایط مناسب حمل و کنترل الزامات مربوطه |
| راننده | رعایت الزامات عملیاتی و ایمنی در طول مسیر |
| گیرنده | تحویل گرفتن و تخلیه صحیح محموله |
| مسئول بارگیری و تخلیه | جلوگیری از خطا، آسیب و شرایط ناایمن |
نقش تولید کننده در رعایت ADR
تولید کننده معمولا اولین منبع اطلاعات درباره ماهیت ماده است. اگر اطلاعات مربوط به خطرات ماده، ترکیب، شرایط نگهداری یا طبقه بندی آن نادرست باشد، خطا میتواند در مراحل بعدی زنجیره نیز ادامه پیدا کند. به همین دلیل اطلاعات فنی و ایمنی محصول باید دقیق، به روز و قابل استناد باشند.
نقش فرستنده و بسته بندی کننده
فرستنده باید اطمینان حاصل کند محموله با الزامات مربوط به حمل آماده شده است. این موضوع می تواند شامل انتخاب بسته بندی مناسب، کنترل وضعیت بسته بندی، علامت گذاری و آماده سازی اطلاعات مورد نیاز باشد.
بسته بندی کننده نیز باید مطمئن شود ظرف یا بسته در شرایط مناسب قرار گرفته و در زمان جابه جایی احتمال نشتی یا شکست آن به حداقل رسیده است.
نقش شرکت حمل و راننده
شرکت حمل و راننده مسئول بخش مهمی از عملیات جاده ای هستند. آنها باید اطمینان داشته باشند خودرو، تجهیزات و شرایط حمل با الزامات مربوط به محموله هماهنگ است.
راننده علاوه بر مهارت رانندگی، در حمل مواد خطرناک نیازمند آشنایی با الزامات و اقدامات ایمنی مرتبط با نوع محموله است.
نقش گیرنده کالا
مسئولیت ایمنی با رسیدن کامیون به مقصد تمام نمیشود. تخلیه نامناسب میتواند باعث سقوط ظرف، نشتی، آسیب بسته بندی یا ایجاد خطر برای کارکنان شود. گیرنده باید شرایط محل تخلیه و تجهیزات لازم را متناسب با نوع محموله در نظر بگیرد.
هنگام بارگیری مواد خطرناک چه نکاتی اهمیت دارد؟
بارگیری یکی از نقاط حساس زنجیره حمل است، زیرا در این مرحله بسته بندی و محموله برای اولین بار تحت جا به جایی فیزیکی قرار میگیرند. استفاده از تجهیزات نامناسب یا وارد شدن ضربه میتواند آسیب هایی ایجاد کند که بعدا در طول مسیر به نشتی تبدیل شوند. پیش از حرکت باید وضعیت ظاهری بسته ها، بسته بودن صحیح درب ها، نبود نشانه های آسیب و شرایط مناسب بارگیری بررسی شود.
چیدمان بار
نحوه قرار گرفتن بسته ها باید به گونه ای باشد که در زمان ترمز، پیچیدن، حرکت روی مسیر ناهموار یا سایر تغییرات حرکتی، بار جابه جا نشود یا روی بسته های دیگر فشار نامناسب وارد نکند.
جلوگیری از آسیب به بسته بندی
کشیدن ظروف روی سطح، پرتاب کردن گالن ها یا قرار دادن بار سنگین روی بسته هایی که برای چنین فشاری طراحی نشده اند می تواند ریسک خرابی را افزایش دهد.
تخلیه مواد شیمیایی خطرناک
تخلیه نیز به اندازه بارگیری اهمیت دارد. یک ظرف ممکن است در طول مسیر سالم باقی مانده باشد اما در زمان جابه جایی در محل مقصد آسیب ببیند.
محل تخلیه باید برای نوع محموله آماده باشد و کارکنان نیز بدانند با چه ماده ای مواجه هستند و در صورت مشاهده نشتی یا آسیب بسته بندی چه اقدامی انجام دهند.
رعایت نکردن ADR چه پیامدهایی دارد؟
عدم رعایت الزامات حمل مواد خطرناک میتواند فقط یک مشکل اداری نباشد. در صورت بروز حادثه، نقص در بسته بندی یا اطلاعات نادرست می تواند شدت پیامدها را افزایش دهد.
| نوع پیامد | نمونه |
| ایمنی | نشتی، آتش سوزی، انتشار ماده خطرناک |
| مالی | خسارت به کالا، خودرو یا تجهیزات |
| عملیاتی | توقف یا برگشت محموله |
| قانونی | جریمه یا مسئولیت ناشی از تخلف |
| زیست محیطی | آلودگی خاک، آب یا هوا |
| تجاری | تاخیر در تحویل یا مشکل در تجارت بین المللی |
ADR در چه صنایعی اهمیت دارد؟
هر صنعتی که مواد خطرناک را تولید، مصرف، بسته بندی، خرید، فروش یا جابه جا میکند ممکن است با الزامات ADR مواجه شود. گستره کاربرد آن به نوع ماده و مسیر حمل بستگی دارد.
صنایع شیمیایی
تولیدکنندگان مواد شیمیایی یکی از اصلی ترین گروه های درگیر با حمل کالاهای خطرناک هستند. مواد اولیه، محصولات واسطه و محصولات نهایی ممکن است برای انتقال زمینی نیازمند رعایت الزامات مربوطه باشند.
پتروشیمی و نفت و گاز
مواد قابل اشتعال، حلال ها و ترکیبات شیمیایی مختلف در این صنایع جابه جا میشوند و حمل آنها میتواند نیازمند رعایت الزامات خاص باشد.
رنگ و رزین
برخی حلال ها، رزین ها و مواد اولیه این صنعت در دسته کالاهای خطرناک قرار میگیرند. بنابراین بسته بندی، علامت گذاری و حمل آنها باید متناسب با ویژگی ماده انجام شود.
صنایع شوینده
برخی مواد اولیه شوینده ها دارای ویژگی های خورندگی یا سایر خطرات هستند و ممکن است در حمل جاده ای مشمول الزامات مربوط به کالاهای خطرناک شوند.
صنایع کشاورزی
برخی مواد شیمیایی مورد استفاده در کشاورزی نیز ممکن است در دسته مواد خطرناک قرار بگیرند. در این موارد، شرایط بسته بندی و حمل باید متناسب با طبقه بندی ماده بررسی شود.
تفاوت ADR با سایر مقررات حمل مواد خطرناک چیست؟
یکی از سوالات رایج این است که ADR چه تفاوتی با استانداردهایی مانند UN Packaging، GHS، IMDG یا IATA دارد. پاسخ ساده این است که این چارچوب ها لزوما یک کار انجام نمی دهند و هر کدام بخش خاصی از زنجیره ایمنی یا روش حمل را پوشش میدهند.
| مقررات یا چارچوب | حوزه اصلی | ارتباط با ADR |
| ADR | حمل جاده ای مواد خطرناک | موضوع اصلی این مقاله |
| UN Packaging | الزامات بسته بندی کالاهای خطرناک | یکی از موضوعات مرتبط با بسته بندی |
| GHS | طبقه بندی و ارتباط خطرات مواد شیمیایی | مرتبط با انتقال اطلاعات خطر |
| IMDG | حمل مواد خطرناک از طریق دریا | مربوط به حمل دریایی |
| IATA | الزامات حمل هوایی کالاهای خطرناک | مربوط به حمل هوایی |
| RID | حمل مواد خطرناک از طریق راه آهن | مربوط به حمل ریلی |
ADR و GHS چه تفاوتی دارند؟
GHS بیشتر روی طبقه بندی خطرات مواد شیمیایی و نحوه انتقال اطلاعات مربوط به این خطرات تمرکز دارد، در حالی که ADR چارچوب حمل جاده ای کالاهای خطرناک را پوشش میدهد.
بنابراین نباید این دو را جایگزین یکدیگر دانست. ممکن است اطلاعات مربوط به خطر یک ماده بر اساس یک سیستم مشخص تهیه شود اما هنگام حمل جاده ای همان ماده، الزامات ADR نیز مطرح باشد.
آیا ADR همان UN Packaging است؟
خیر. این دو موضوع ارتباط نزدیکی دارند اما یکسان نیستند. UN Packaging به تاییدیه و الزامات مربوط به بسته بندی های مورد استفاده برای کالاهای خطرناک می پردازد در حالی که ADR دامنه بسیار گسترده تری دارد و خود حمل جاده ای را پوشش میدهد. به همین دلیل یک بسته بندی تایید شده به تنهایی به معنی رعایت تمام الزامات ADR نیست.
آیا هر ماده شیمیایی نیازمند حمل تحت ADR است؟
خیر. مشمول بودن یک ماده به طبقه بندی آن، ویژگی های خطرناک، مقدار محموله، روش حمل و برخی شرایط و معافیت های تعریف شده بستگی دارد.
بنابراین نمیتوان صرفا با شنیدن عبارت ماده شیمیایی نتیجه گرفت که حتما تمام الزامات ADR برای آن اعمال میشود. بررسی باید بر اساس اطلاعات رسمی همان ماده و شرایط واقعی حمل انجام شود.
چک لیست اولیه برای آماده سازی محموله تحت ADR
پیش از ارسال یک محموله شیمیایی، داشتن یک چک لیست میتواند به کاهش خطاهای ساده کمک کند. این چک لیست جایگزین بررسی قانونی ADR نیست اما برای کنترل اولیه بسیار کاربردی است.
- مشخصات و طبقه بندی ماده بررسی شده است.
- بسته بندی مناسب برای محموله انتخاب شده است.
- بسته بندی از نظر ظاهری سالم است.
- درب ها و نقاط آب بندی کنترل شده اند.
- علامت ها و برچسب های مورد نیاز بررسی شده اند.
- اطلاعات و اسناد حمل آماده هستند.
- خودرو و تجهیزات مورد نیاز بررسی شده اند.
- شرایط بارگیری و مهار بار مناسب است.
- راننده و افراد درگیر از الزامات مربوط به محموله اطلاع دارند.
- شرایط تخلیه در مقصد مشخص شده است.
وقتی ایمنی از درب کارخانه تا مقصد ادامه دارد
ADR را نباید فقط مجموعه ای از برچسب ها و مقررات روی کامیون دانست. فلسفه اصلی آن این است که ایمنی یک محموله خطرناک از زمان آماده سازی تا رسیدن به مقصد، زنجیره ای از تصمیم های به هم پیوسته باشد.
انتخاب بسته بندی مناسب، شناسایی درست ماده، علامت گذاری، آماده سازی اسناد، انتخاب وسیله حمل، بارگیری صحیح و آگاهی افراد درگیر، هرکدام بخشی از این زنجیره هستند. ضعف در هر یک از این مراحل می تواند ایمنی کل عملیات را تحت تاثیر قرار دهد.
حمل ایمن مواد شیمیایی با انتخاب یک ظرف شروع میشود، اما با یک زنجیره کامل از کنترل ها تا مقصد ادامه پیدا میکند. ADR چارچوبی است که این زنجیره را در حمل جاده ای منسجم تر و قابل پیش بینی تر میکند.
سوالات متداول
ADR مخفف چیست؟
ADR مخفف عبارت فرانسوی مربوط به توافقنامه حمل و نقل بین المللی کالاهای خطرناک از طریق جاده است.
هدف اصلی ADR چیست؟
هدف اصلی آن ایجاد چارچوب هماهنگ برای افزایش ایمنی حمل و نقل جاده ای کالاهای خطرناک و کاهش ریسک برای افراد، محیط زیست و زیرساخت ها است.
آیا ADR فقط در اروپا اجرا میشود؟
ADR برای حمل بین المللی از طریق جاده تدوین شده و کشورهای عضو آن عمدتا اروپایی هستند، اما عضویت به اروپا محدود نیست.
آیا همه مواد شیمیایی مشمول ADR هستند؟
خیر. مشمول بودن به طبقه بندی ماده، ویژگی خطر، مقدار و شرایط حمل بستگی دارد.
آیا ADR فقط درباره بسته بندی است؟
خیر. ADR موضوعاتی مانند بسته بندی، علامت گذاری، اسناد، خودرو، تجهیزات، بارگیری، تخلیه و مسئولیت افراد مختلف را پوشش میدهد.
آیا بسته بندی UN برای ADR لازم است؟
در بسیاری از موارد برای کالاهای خطرناک، بسته بندی باید الزامات مربوط به بسته بندی های تایید شده را داشته باشد، اما نوع الزام به ماده و شرایط حمل بستگی دارد. ADR و UN Packaging یک موضوع واحد نیستند.
آیا راننده حمل مواد خطرناک باید آموزش خاصی داشته باشد؟
برای بسیاری از حمل های مشمول ADR، الزامات آموزشی و صلاحیت های مشخصی برای راننده وجود دارد. نوع آموزش و شرایط آن به نوع حمل و محموله بستگی دارد.
آیا علامت گذاری خودرو در ADR اهمیت دارد؟
بله. علائم و پلاک های مربوط به وسیله حمل میتوانند برای شناسایی خطر و اطلاع رسانی در شرایط عادی و اضطراری مورد استفاده قرار گیرند.
تفاوت ADR و GHS چیست؟
GHS بر طبقه بندی و انتقال اطلاعات خطر مواد شیمیایی تمرکز دارد در حالی که ADR چارچوب حمل جاده ای کالاهای خطرناک را پوشش میدهد.
تفاوت ADR و IMDG چیست؟
ADR مربوط به حمل جاده ای است در حالی که IMDG چارچوب حمل کالاهای خطرناک از طریق دریا را پوشش میدهد.
آیا برای هر محموله مواد شیمیایی باید ADR بررسی شود؟
اگر محموله در دسته کالاهای خطرناک قرار بگیرد و شرایط حمل آن مشمول ADR باشد باید الزامات مربوطه بررسی شود. تعیین این موضوع نیازمند بررسی مشخصات ماده و شرایط حمل است.