وقتی یک ماده خطرناک قرار است از یک کشور به کشور دیگر منتقل شود سالم ماندن محتویات تنها چیزی نیست که اهمیت دارد.
بسته بندی نیز باید بتواند در برابر شرایط حمل، ضربه، فشار، انباشت و سایر عوامل موثر بر ایمنی مقاومت کند. به همین دلیل در حمل و نقل بین المللی کالاهای خطرناک، مفهوم UN Packaging اهمیت ویژه ای پیدا کرده است.
در این مقاله از دسته مقالات تولید، فناوری و کیفیت، مرتبط با استاندارد ها، آزمون و کنترل کیفیت، سری مقالات زرپلاست با ما همراه باشید.
استاندارد UN Packaging چیست و چرا به وجود آمد؟
UN Packaging به مجموعه الزامات عملکردی و علامت گذاری مربوط به بسته بندی هایی اشاره دارد که برای حمل برخی کالاهای خطرناک طراحی و آزمون شده اند. هدف اصلی این سیستم، ایجاد یک چارچوب مشترک برای اطمینان از عملکرد بسته بندی در شرایط مشخص حمل مواد خطرناک است.
سازمان ملل الزامات مرتبط با ساخت و آزمون بسته بندی ها را در بخش های جداگانه مشخص کرده است. این چارچوب علاوه بر بسته بندی های معمولی، انواعی مانند IBC ها و بسته بندی های بزرگ را نیز در بر میگیرد.
هدف اصلی بسته بندی دارای تاییدیه UN چیست؟
هدف این نیست که صرفا یک ظرف با کیفیت تولید شود بسته بندی باید بتواند سطح مشخصی از عملکرد مورد انتظار در حمل کالاهای خطرناک را تامین کند. این موضوع باعث میشود انتخاب بسته بندی از یک تصمیم صرفا ظاهری یا اقتصادی فاصله بگیرد و به ویژگی های واقعی ماده و شرایط حمل وابسته شود.
در نتیجه علامت UN را باید یک نشانه مرتبط با مشخصات و عملکرد تایید شده یک نوع بسته بندی دانست، نه یک مهر عمومی که نشان دهد ظرف برای همه مواد خطرناک مناسب است.
بسته بندی UN Approved چه تفاوتی با بسته بندی معمولی دارد؟
ممکن است دو گالن یا دو بشکه از نظر ظاهری بسیار شبیه باشند، اما یکی برای کاربردهای عادی تولید شده باشد و دیگری یک طراحی بسته بندی دارای تاییدیه UN باشد. تفاوت اصلی در اینجا فقط شکل ظاهری نیست؛ طراحی، ساخت، اجزای بسته بندی، نحوه بسته شدن و عملکرد آن در آزمون های مربوطه اهمیت دارند.
بسته بندی معمولی ممکن است برای نگهداری یا حمل داخلی یک محصول کاملا مناسب باشد، اما این موضوع به تنهایی به معنای احراز الزامات بسته بندی UN برای حمل کالای خطرناک نیست.
در مقررات مدل سازمان ملل، بسته بندی های مشمول الزامات عملکردی باید شرایط مشخصی را برای نوع و سطح عملکرد خود برآورده کنند.
آیا هر ظرف دارای علامت UN برای هر ماده ای مناسب است؟
خیر. این یکی از مهم ترین نکاتی است که باید هنگام خرید بسته بندی UN در نظر گرفته شود. کد روی بسته بندی اطلاعاتی درباره نوع بسته بندی، جنس، سطح عملکرد و محدودیت های مشخص آن ارائه میکند اما برای انتخاب نهایی باید نوع ماده، گروه بسته بندی، دستورالعمل بسته بندی و سایر الزامات مربوط به حمل نیز بررسی شوند.
UN بودن ظرف به تنهایی کافی نیست باید مشخص شود آن بسته بندی UN برای ماده مورد نظر و شرایط حمل آن مجاز است یا خیر.
چه انواعی از بسته بندی میتوانند تاییدیه UN داشته باشند؟
بسته بندی های UN فقط به گالن های پلاستیکی محدود نمی شوند. بر اساس نوع طراحی و کاربرد، انواع مختلفی از بسته بندی ها میتوانند در چارچوب الزامات مربوطه قرار بگیرند از بشکه و جریکن گرفته تا جعبه، کیسه، بسته بندی های ترکیبی و برخی انواع IBC.
کد گذاری رسمی نیز برای انواع مختلف بسته بندی وجود دارد. برای مثال در کدهای نوع بسته بندی، عدد 1 به بشکه، عدد 3 به جریکن، عدد 4 به جعبه، عدد 5 به کیسه و عدد 6 به بسته بندی ترکیبی اشاره میکند.
| نوع بسته بندی | کاربرد کلی | نمونه کد نوع بسته بندی |
| بشکه | مواد جامد یا مایع در حجم های مختلف | 1A، 1H و انواع دیگر |
| جریکن | مایعات و برخی مواد جامد در حجم های کوچک و متوسط | 3A، 3H |
| جعبه | بسته بندی بیرونی یا ترکیبی برای مواد مختلف | 4G، 4H |
| کیسه | برخی مواد جامد و پودری | 5H، 5L، 5M |
| بسته بندی ترکیبی | ظرف داخلی به همراه بسته بندی بیرونی | 6H و انواع دیگر |
| IBC | حمل و نگهداری حجم های بالاتر | انواع مشخص IBC |
کد UN روی بسته بندی چگونه خوانده میشود؟
یکی از کاربردی ترین بخش های استاندارد UN Packaging، علامت گذاری روی خود بسته بندی است. این علامت مجموعه ای از اعداد و حروف است که اطلاعات مشخصی درباره طراحی بسته بندی ارائه میکند.
برای درک این کد باید آن را به چند بخش تقسیم کرد. در مقررات مدل سازمان ملل، کد نوع بسته بندی با عددی برای نوع ظرف و حروفی برای جنس آن ساخته میشود. برای مثال 4G به جعبه از جنس فیبر برد اشاره میکند و 3H جریکن پلاستیکی را نشان میدهد.
علامت UN
در ابتدای علامت نشان میدهد که بسته بندی با سیستم علامت گذاری مربوط به بسته بندی های دارای مشخصات UN شناخته میشود.
این بخش را نباید به تنهایی به عنوان تایید مناسب بودن ظرف برای هر ماده خطرناک تفسیر کرد. اطلاعات بعدی کد است که مشخصات طراحی و سطح عملکرد را روشن میکند.
کد نوع بسته بندی
عدد و حرف بعدی، نوع بسته بندی و جنس اصلی آن را مشخص میکنند. برای مثال:
- 1A نشان دهنده بشکه فولادی است.
- 3A نشان دهنده جریکن فولادی است.
- 3H نشان دهنده جریکن پلاستیکی است.
- 4G نشان دهنده جعبه فیبر برد است.
- 4H نشان دهنده جعبه پلاستیکی است.
حرف X، Y یا Z
یکی از مهم ترین بخش های کد، حرفی است که سطح عملکرد بسته بندی را مشخص میکند.
| علامت | سطح عملکرد | گروه های بسته بندی قابل پوشش |
| X | بالاترین سطح عملکرد | I، II و III |
| Y | سطح عملکرد میانی | II و III |
| Z | سطح عملکرد پایین تر | III |
عدد یا مقدار بعدی
معنای عدد بعدی به نوع بسته بندی و محتویات آن بستگی دارد. برای برخی بسته بندی ها که برای جامدات یا بسته بندی های ترکیبی استفاده می شوند، این مقدار می تواند با حداکثر جرم ناخالص مجاز ارتباط داشته باشد.
در بسته بندی های مشخص برای مایعات، این قسمت می تواند با چگالی نسبی مجاز یا پارامترهای مرتبط با فشار آزمون در ادامه علامت ارتباط داشته باشد. به همین دلیل نباید یک عدد را بدون توجه به نوع بسته بندی به صورت یکسان تفسیر کرد.
S یا مقدار مرتبط با فشار آزمون
در علامت گذاری برخی بسته بندی های مخصوص جامدات یا بسته بندی های ترکیبی، S نشان میدهد بسته بندی برای جامدات یا بسته بندی های داخلی در نظر گرفته شده است.
برای بسته بندی های مخصوص مایعات، ساختار علامت گذاری متفاوت است و اطلاعات مربوط به فشار آزمون نیز میتواند در علامت ظاهر شود. بنابراین هنگام خواندن کد باید نوع بسته بندی و دستورالعمل مربوط به آن را نیز در نظر گرفت.
سال تولید
بخش دیگری از کد معمولا سال ساخت یا تولید بسته بندی را مشخص میکند. این اطلاعات برای شناسایی و کنترل سوابق بسته بندی اهمیت دارد.
بخش های تکمیلی کد
پس از اطلاعات اصلی ممکن است اطلاعاتی مانند کشور محل مجاز/ثبت علامت، شناسه سازنده یا مرجع و سایر مشخصات مورد نیاز درج شود. این بخش ها به شناسایی بسته بندی و ارتباط آن با طراحی تایید شده کمک میکنند.
یک مثال عملی از کد UN
فرض کنید روی یک بسته بندی ترکیبی چنین علامتی مشاهده شود:
UN 4G/Y 30/S/26/…
اکنون میتوانیم آن را به صورت ساده بخوانیم:
| بخش کد | معنی کلی |
| UN | علامت مربوط به بسته بندی UN |
| 4 | جعبه |
| G | فیبر برد |
| Y | سطح عملکرد مناسب برای گروه های II و III |
| 30 | پارامتر ظرفیت/جرم مرتبط با نوع بسته بندی |
| S | برای جامدات یا بسته بندی های داخلی |
| 26 | سال ساخت |
گروه های بسته بندی I، II و III چه معنایی دارند؟
مواد خطرناک از نظر شدت خطر یکسان نیستند و در مقررات حمل، برخی مواد بر اساس سطح خطر خود در گروه های بسته بندی مختلف قرار میگیرند.
این گروه ها را نباید با کلاس خطر ماده یکی دانست. کلاس خطر مشخص میکند ماده از چه نوع خطری برخوردار است، در حالی که Packing Group سطح خطر مرتبط با عملکرد مورد انتظار بسته بندی را در مواردی که گروه بسته بندی به ماده اختصاص داده شده، مشخص میکند.
| گروه بسته بندی | سطح خطر | سطح عملکرد بسته بندی |
| Packing Group I | خطر زیاد | نیازمند سطح عملکرد بالاتر |
| Packing Group II | خطر متوسط | سطح عملکرد میانی |
| Packing Group III | خطر کمتر | سطح عملکرد پایین تر نسبت به I و II |
آیا گروه I همیشه یعنی ظرف X لازم است؟
اصل کلی همین ارتباط بین سطح عملکرد و گروه بسته بندی است، اما در کاربرد واقعی باید دستورالعمل بسته بندی ماده و مقررات حمل مربوطه بررسی شود. نباید صرفا با دیدن Packing Group تصمیم گرفت که هر بسته بندی X قابل استفاده است. برخی مواد یا اقلام ممکن است مقررات خاص، استثنا یا دستورالعمل بسته بندی ویژه داشته باشند.
فرآیند دریافت تاییدیه UN Packaging چگونه است؟
تایید یک بسته بندی UN صرفا با درج علامت UN روی محصول انجام نمیشود. یک نوع طراحی بسته بندی باید الزامات مربوط به ساخت و عملکرد را برآورده کند و در موارد مقرر، آزمون های لازم روی آن انجام شود.
مقررات مدل سازمان ملل برای بسته بندی ها، IBC ها و بسته بندی های بزرگ الزامات ساخت و آزمون را مشخص کرده اند. سازنده و توزیع کننده باید اطلاعات لازم درباره نحوه بسته شدن و اجزای مورد نیاز بسته بندی را ارائه کنند تا بسته بندی در شرایط ارائه شده برای حمل بتواند آزمون های مربوطه را پشت سر بگذارد.
مرحله اول تعریف طراحی بسته بندی
ابتدا باید نوع بسته بندی، جنس، ظرفیت، ساختار، درب و سایر اجزای آن مشخص شوند. هدف این است که یک design type مشخص برای آزمون و ارزیابی وجود داشته باشد.
مرحله دوم آماده سازی نمونه
نمونه های نماینده از طراحی مورد نظر برای آزمون آماده میشوند. در این مرحله نحوه بسته شدن و اجزایی که در استفاده واقعی همراه ظرف هستند اهمیت دارند.
مرحله سوم انجام آزمون های عملکردی
بسته به نوع بسته بندی و کاربرد، آزمون های مقرر انجام می شوند تا مشخص شود بسته بندی در شرایط تعریف شده عملکرد مورد انتظار را دارد یا خیر.
مرحله چهارم ارزیابی نتایج
نتایج آزمون با معیارهای تعیین شده مقایسه می شوند. بسته بندی باید معیارهای مربوط به نوع و سطح عملکرد خود را تامین کند.
مرحله پنجم تایید و علامت گذاری
پس از طی فرایند تایید، بسته بندی مطابق الزامات مربوطه علامت گذاری میشود تا نوع طراحی و مشخصات عملکردی آن قابل شناسایی باشد.
چه آزمون هایی برای بسته بندی UN انجام میشود؟
آزمون های بسته بندی UN با هدف بررسی عملکرد ظرف در شرایطی انجام میشوند که ممکن است در زمان حمل رخ دهند. جزئیات فنی هر آزمون بسیار تخصصی است. در منابع رسمی UNECE آزمون هایی مانند سقوط، نشتی و انباشت در الزامات عملکردی بسته بندی ها مطرح شده اند.
| آزمون | هدف کلی |
| Drop Test | بررسی مقاومت بسته بندی در برابر سقوط و ضربه |
| Leak Test | بررسی توانایی بسته بندی در جلوگیری از نشت |
| Stacking Test | بررسی عملکرد بسته بندی در شرایط انباشت |
| Pressure Test | بررسی عملکرد برخی بسته بندی های مخصوص مایعات تحت فشار مشخص |
| سایر آزمون های عملکردی | بررسی شرایط متناسب با نوع بسته بندی و ماده |
چه صنایعی از بسته بندی UN استفاده می کنند؟
نیاز به بسته بندی UN محدود به یک صنعت خاص نیست. هرجا ماده یا محصولی در دسته کالاهای خطرناک قرار بگیرد و شرایط حمل آن نیازمند بسته بندی دارای عملکرد تایید شده باشد موضوع UN Packaging می تواند مطرح شود. البته نوع بسته بندی و سطح عملکرد مورد نیاز بسته به ماده، حجم و روش حمل تغییر میکند.
صنایع شیمیایی
تولیدکنندگان مواد شیمیایی از انواع گالن، جریکن، بشکه، جعبه و سایر بسته بندی های تایید شده برای جا به جایی محصولات و مواد اولیه استفاده میکنند.
صنایع پتروشیمی
در زنجیره پتروشیمی، مواد مختلفی با ویژگی های خطرناک جابه جا میشوند و بسته بندی مناسب می تواند بخشی از الزامات ایمنی حمل آنها باشد.
صنایع کشاورزی
برخی مواد شیمیایی مورد استفاده در این صنعت در صورت قرار گرفتن در دسته کالاهای خطرناک، ممکن است برای حمل به بسته بندی متناسب با الزامات مربوطه نیاز داشته باشند.
صنایع رنگ و رزین
حلال ها، مواد اولیه و برخی محصولات این حوزه میتوانند ویژگی هایی داشته باشند که استفاده از بسته بندی تایید شده برای حمل آنها اهمیت پیدا کند.
صنایع شوینده
بعضی مواد اولیه و محصولات شیمیایی مورد استفاده در تولید شوینده ها ممکن است در دسته کالاهای خطرناک قرار بگیرند و بسته بندی آنها باید بر اساس مشخصات ماده انتخاب شود.
صنایع دارویی
در صنایع دارویی نیز برخی مواد اولیه یا مواد شیمیایی خاص ممکن است تحت الزامات حمل کالاهای خطرناک قرار بگیرند. نوع بسته بندی در این موارد باید بر اساس ماهیت واقعی ماده و مقررات مربوط به حمل تعیین شود.
مزایای استفاده از بسته بندی دارای تاییدیه UN چیست؟
وقتی بسته بندی مطابق یک طراحی تایید شده انتخاب میشود خریدار تنها بر اساس ظاهر یا ادعای سازنده تصمیم نمی گیرد بلکه بسته بندی دارای مشخصات عملکردی قابل شناسایی است.
این موضوع برای تولیدکنندگان، صادرکنندگان و شرکت های حمل اهمیت زیادی دارد زیرا بسته بندی بخشی از زنجیره ایمنی حمل کالاهای خطرناک محسوب میشود.
مزیت برای تولید کنندگان
تولیدکننده مواد شیمیایی میتواند با انتخاب بسته بندی متناسب، ریسک آسیب به محصول و مشکلات ناشی از حمل نامناسب را کاهش دهد. همچنین اطلاعات درج شده روی بسته بندی امکان شناسایی بهتر مشخصات آن را فراهم میکند.
مزیت برای صادرکنندگان
برای صادرکننده رعایت الزامات بسته بندی میتواند یکی از بخش های مهم آماده سازی محموله باشد. بسته بندی نامناسب ممکن است باعث توقف یا مشکل در فرایند حمل شود، بنابراین بررسی الزامات قبل از ارسال اهمیت زیادی دارد.
مزیت برای مصرف کننده صنعتی
مصرف کننده نیز از بسته بندی ای بهره می برد که برای شرایط مشخصی از حمل و جابه جایی طراحی و ارزیابی شده است. البته مسئولیت ایمنی تنها بر عهده ظرف نیست و حمل، انبارش و استفاده صحیح نیز اهمیت دارند.
چه زمانی واقعا به بسته بندی UN نیاز داریم؟
این سوال برای بسیاری از خریداران مهم تر از خود مفهوم UN Packaging است. پاسخ به این سوال با یک جمله ثابت امکان پذیر نیست، زیرا نیاز به بسته بندی UN به نوع ماده، طبقه بندی آن، روش حمل، مقررات مسیر و دستورالعمل بسته بندی وابسته است.
اگر ماده ای در چارچوب مقررات حمل کالاهای خطرناک قرار داشته باشد و مقررات مربوط به آن استفاده از بسته بندی دارای سطح عملکرد تایید شده را الزام کند، استفاده از بسته بندی UN اهمیت پیدا میکند.
حمل داخلی یا بین المللی؟
صرف داخلی یا بین المللی بودن حمل به تنهایی تعیین کننده نیست. مقررات ملی، شیوه حمل و وضعیت ماده نیز باید بررسی شوند. در حمل بین المللی، احتمال مواجهه با الزامات هماهنگ شده بین المللی بیشتر است اما حتی در حمل داخلی نیز نباید تصور کرد که هر بسته بندی معمولی قابل استفاده است.
صادرات مواد شیمیایی
در صادرات، علاوه بر الزامات کشور مبدا، باید مقررات حمل و الزامات کشور یا مسیر مقصد نیز بررسی شوند. این مقاله وارد الزامات صادراتی هر کشور نمی شود زیرا این موضوع بسته به مقصد و نوع کالا تفاوت دارد.
نکته اصلی این است که قبل از خرید تعداد زیادی بسته بندی، ابتدا وضعیت قانونی و فنی ماده مشخص شود.
چه زمانی یک بسته بندی معمولی کافی نیست؟
اگر ماده خطرناک است و قرار است تحت مقررات حمل مربوط به کالاهای خطرناک جابه جا شود، انتخاب بسته بندی صرفا بر اساس این که در گذشته برای این ماده استفاده شده رویکرد مناسبی نیست.
بسته بندی باید با دستورالعمل حمل و بسته بندی ماده تطبیق داشته باشد. در بعضی موارد ممکن است بسته بندی معمولی برای نگهداری داخلی مناسب باشد، اما برای حمل تحت یک مقررات مشخص کافی نباشد.
همین تفاوت یکی از دلایلی است که تشخیص نیاز به UN Packaging باید پیش از خرید و بر اساس کاربرد واقعی انجام شود.
اشتباهات رایج در انتخاب بسته بندی UN
بخش قابل توجهی از خطاها زمانی اتفاق می افتد که کاربر علامت UN را به شکل یک تاییدیه عمومی برای همه کاربردها در نظر میگیرد. شناخت این اشتباهات میتواند از خرید محصول نامناسب و مشکلات بعدی جلوگیری کند.
توجه فقط به عبارت UN
وجود علامت UN به تنهایی کافی نیست. کل کد باید بررسی شود تا نوع بسته بندی، سطح عملکرد و سایر مشخصات آن مشخص شود.
بی توجهی به گروه بسته بندی
انتخاب ظرف بدون توجه به Packing Group میتواند باعث شود سطح عملکرد بسته بندی با نیاز ماده هماهنگ نباشد.
تصور اینکه هر ظرف Y برای هر ماده خطرناک مناسب است
حرف Y فقط یکی از بخش های اطلاعات بسته بندی است. ماده، دستورالعمل بسته بندی و محدودیت های طراحی نیز باید بررسی شوند.
خرید بر اساس ظاهر ظرف
دو گالن پلاستیکی ممکن است از نظر ظاهری کاملا شبیه باشند اما مشخصات UN یکسانی نداشته باشند. ظاهر، جایگزین بررسی کد و مستندات نیست.
بی توجهی به درب و نحوه بسته شدن
عملکرد بسته بندی فقط به بدنه محدود نمیشود. نحوه بستن درب و اجزای بسته بندی نیز باید مطابق طراحی تایید شده باشد. الزامات UN حتی بر اهمیت اطلاعات مربوط به نوع و ابعاد closures و اجزای لازم برای موفقیت در آزمون ها تاکید میکنند.
استفاده از بسته بندی خارج از مشخصات تایید شده
اگر بسته بندی با تغییرات مهم در اجزا یا نحوه بسته شدن استفاده شود نباید بدون بررسی تصور کرد که همچنان همان عملکرد تایید شده قبلی را دارد.
هنگام خرید بسته بندی UN چه اطلاعاتی را بررسی کنیم؟
پیش از ثبت سفارش، بهتر است فقط تعداد و قیمت را از فروشنده نپرسید. اطلاعات فنی بسته بندی باید با نیاز واقعی شما تطبیق داده شود. برای این کار ابتدا اطلاعات مربوط به ماده و روش حمل را مشخص کنید و سپس مشخصات بسته بندی را با آن مقایسه کنید.
| مورد بررسی | سوال مهم هنگام خرید |
| کد کامل UN | علامت کامل روی بسته بندی چیست؟ |
| نوع بسته بندی | گالن، جریکن، بشکه، جعبه یا نوع دیگر است؟ |
| سطح عملکرد | X، Y یا Z است؟ |
| گروه بسته بندی ماده | ماده در گروه I، II یا III قرار دارد؟ |
| ظرفیت | ظرفیت و محدودیت مجاز چقدر است؟ |
| نوع محتویات | برای مایع، جامد یا بسته بندی ترکیبی طراحی شده است؟ |
| درب و اجزا | بسته بندی با چه closure و اجزایی تایید شده است؟ |
| سال تولید | تاریخ تولید و اطلاعات شناسایی چیست؟ |
| مستندات | مدارک و اطلاعات طراحی و تاییدیه قابل ارائه است؟ |
تفاوت UN Packaging با ADR و GHS چیست؟
این سه اصطلاح گاهی در کنار یکدیگر دیده میشوند اما یک مفهوم واحد ندارند. UN Packaging به الزامات عملکردی و علامت گذاری بسته بندی های مورد استفاده برای کالاهای خطرناک مربوط میشود در حالی که ADR به حمل جاده ای کالاهای خطرناک در چارچوب مقررات مربوطه ارتباط دارد و GHS به سیستم هماهنگ طبقه بندی و برچسب گذاری مواد شیمیایی مربوط است.
آیا UN Packaging همان بسته بندی مواد شیمیایی خطرناک است؟
خیر. این دو عبارت هم معنی نیستند. بسته بندی مواد شیمیایی خطرناک یک مفهوم گسترده است و انواع بسته بندی مورد استفاده برای نگهداری یا حمل مواد خطرناک را شامل میشود.
UN Packaging به بسته بندی هایی اشاره میکند که در چارچوب مشخصی از الزامات عملکردی برای حمل کالاهای خطرناک طراحی و تایید شده اند.
ممکن است یک ظرف برای نگهداری داخلی یک ماده شیمیایی کاملا مناسب باشد اما برای یک حمل خاص، نیاز به بسته بندی دارای تاییدیه UN وجود داشته باشد.
آیا جنس بسته بندی روی تاییدیه UN تاثیر دارد؟
بله، جنس بخشی از کد بسته بندی است و در ساختار کد UN مشخص میشود. برای مثال حرف H در کدهای مربوط به نوع بسته بندی به مواد پلاستیکی اشاره دارد و A به فولاد مربوط میشود.
داشتن جنس مناسب به تنهایی به معنی تاییدیه UN نیست. طراحی کامل بسته بندی، اجزا، ظرفیت و عملکرد آن در آزمون های مربوطه نیز اهمیت دارند.
انتخاب بسته بندی UN برای صنایع شیمیایی چگونه انجام میشود؟
در صنایع شیمیایی بهتر است انتخاب از مشخصات ماده آغاز شود. نام ماده، شماره UN در صورت وجود، کلاس خطر، Packing Group، حالت فیزیکی، حجم، روش حمل و شرایط نگهداری اطلاعاتی هستند که میتوانند برای تعیین گزینه مناسب مورد نیاز باشند.
پس از مشخص شدن این موارد می توان نوع بسته بندی را انتخاب کرد و کد UN آن را با دستورالعمل بسته بندی ماده تطبیق داد. این رویکرد نسبت به انتخاب صرفا بر اساس حجم یا قیمت، احتمال خطا را بسیار کاهش میدهد.
قبل از سفارش بسته بندی UN این موارد را چک کنید
اگر قرار است برای یک محصول شیمیایی بسته بندی UN تهیه شود، بهتر است قبل از سفارش یک بررسی کوتاه انجام شود. هدف این بررسی این است که ظرف انتخاب شده نه فقط از نظر فیزیکی، بلکه از نظر الزامات حمل نیز با محصول هماهنگ باشد.
ابتدا باید مشخصات ماده و روش حمل تعیین شود سپس کد UN و سطح عملکرد بسته بندی بررسی شود و در نهایت مستندات مربوط به طراحی و تاییدیه از تامین کننده دریافت شود.
وقتی یک کد ساده، اطلاعات زیادی درباره بسته بندی میگوید
استاندارد UN Packaging در نگاه اول ممکن است مجموعه ای از حروف و اعداد پیچیده به نظر برسد اما با شناخت ساختار آن میتوان اطلاعات مهمی درباره نوع بسته بندی، جنس، سطح عملکرد و برخی محدودیت های آن به دست آورد.
مهم ترین نکته این است که خرید بسته بندی UN را از خود کد شروع نکنید ابتدا ماده و شرایط حمل را مشخص کنید و بعد بسته بندی را بر اساس الزامات همان ماده انتخاب کنید.
یک ظرف ممکن است از نظر ظاهری بسیار مناسب باشد، اما اگر سطح عملکرد، نوع طراحی یا مشخصات آن با نیاز حمل مطابقت نداشته باشد، انتخاب درستی نخواهد بود.
سوالات متداول
استاندارد UN Packaging چیست؟
UN Packaging به چارچوب الزامات عملکردی و علامت گذاری بسته بندی های مورد استفاده برای حمل کالاهای خطرناک مربوط میشود. بسته بندی های مشمول این الزامات باید برای نوع و سطح عملکرد مشخص خود شرایط مقرر را برآورده کنند.
علامت UN روی گالن چه معنایی دارد؟
این علامت نشان میدهد بسته بندی با یک نوع طراحی و سطح عملکرد مشخص در سیستم UN شناسایی میشود. برای تشخیص کاربرد دقیق باید کل کد روی بسته بندی خوانده شود.
تفاوت X، Y و Z در بسته بندی UN چیست؟
این حروف سطح عملکرد بسته بندی را نشان میدهند. به طور کلی X بالاترین سطح، Y سطح میانی و Z سطح پایین تر عملکرد را نشان میدهد و هر کدام پوشش مشخصی از گروه های بسته بندی دارند.
Packing Group I، II و III چیست؟
این گروه ها سطح خطر مربوط به ماده را در مواردی که Packing Group به آن اختصاص داده شده مشخص میکنند. گروه I با خطر بیشتر، گروه II با خطر متوسط و گروه III با خطر کمتر مرتبط است.
آیا هر ظرف UN برای هر ماده خطرناک مناسب است؟
خیر. نوع ماده، گروه بسته بندی، دستورالعمل بسته بندی و مشخصات خود ظرف باید با یکدیگر تطبیق داده شوند.
آیا گالن پلاستیکی میتواند UN Packaging باشد؟
بله، برخی انواع گالن و جریکن پلاستیکی میتوانند دارای طراحی و علامت گذاری UN باشند اما صرفا پلاستیکی بودن ظرف به معنی UN بودن آن نیست.
آیا بشکه فلزی می تواند تاییدیه UN داشته باشد؟
بله. بشکه ها یکی از انواع بسته بندی هایی هستند که میتوانند در چارچوب الزامات UN قرار بگیرند و کد نوع آنها بر اساس جنس و طراحی مشخص میشود.
مهم ترین آزمون های بسته بندی UN کدامند؟
بسته به نوع بسته بندی، آزمون هایی مانند سقوط، نشتی، انباشت و در موارد مشخص آزمون های مرتبط با فشار انجام می شوند. جزئیات آزمون به نوع بسته بندی و الزامات مربوطه بستگی دارد.
آیا UN Packaging فقط برای صادرات است؟
خیر. نیاز به بسته بندی UN به نوع ماده و مقررات حمل مربوط میشود و صرفا با صادراتی بودن محصول تعیین نمیشود. در حمل های بین المللی اهمیت بررسی الزامات بسته بندی بیشتر میشود.
آیا علامت UN به معنی تایید کیفیت کلی محصول است؟
خیر. علامت UN نشان دهنده انطباق یک بسته بندی با الزامات مشخص مربوط به طراحی و عملکرد آن است و نباید آن را به معنی تایید همه ویژگی های کیفی یا مناسب بودن ظرف برای هر کاربرد دانست.