تفاوت PCR و PIR چیست و کدام برای تولید پایدار مناسب تر است؟

در صنعت پلاستیک استفاده از مواد بازیافتی یکی از راه های بازگرداندن بخشی از پلاستیک به چرخه تولید است. در این میان دو اصطلاح PCR و PIR بیشتر از سایر گزینه ها مطرح می شوند. هر دو به مواد پلاستیکی بازیافتی اشاره دارند اما منبع ایجاد ضایعات و مسیر بازگشت آنها به تولید با یکدیگر تفاوت دارد.

PCR از پلاستیک هایی به دست می آید که پس از مصرف توسط مشتری جمع آوری شده اند در مقابل PIR از ضایعاتی ایجاد می شود که در کارخانه و پیش از رسیدن محصول به مصرف کننده به وجود آمده اند.

همین تفاوت، روی نحوه جمع آوری، کنترل مواد، کاربرد و برخی ویژگی های آنها اثر می گذارد.

در این مقاله از دسته پایداری، بازیافت و محیط زیست مرتبط با بازیافت پلاستیک و کاهش ضایعات و مصرف پلاستیک از سری مقالات زرپلاست با ما همراه باشید.

PCR و PIR چه تفاوتی با یکدیگر دارند؟

تفاوت اصلی PCR و PIR به منبع مواد اولیه بازگشتی مربوط می شود. PCR یا Post Consumer Recycled از محصولات پلاستیکی مصرف شده به دست می آید اما PIR یا Post Industrial Recycled از ضایعات ایجاد شده در فرایندهای صنعتی و تولیدی تهیه می شود.

اگر یک بطری پلاستیکی پس از مصرف جمع آوری و برای تولید دوباره آماده شود، ماده حاصل می تواند PCR باشد. اما اگر بخشی از مواد یا قطعات یک محصول در کارخانه قابل استفاده نباشد و دوباره برای تولید آماده شود، در دسته PIR قرار می گیرد.

چرا منبع ضایعات در تفاوت PCR و PIR مهم است؟

مسیر ورود مواد به چرخه بازیافت می تواند روی کیفیت و یکنواختی ماده بازگشتی اثر بگذارد. ضایعات PIR معمولا در محیط کارخانه ایجاد می شوند بنابراین تولید کننده شناخت بیشتری از منبع آنها دارد و می تواند تفکیک مواد را در همان محل انجام دهد.

در مقابل PCR از محصولات مصرف شده به دست می آید. این محصولات ممکن است در شرایط مختلف جمع آوری شده باشند و قبل از استفاده مجدد به تفکیک و پاک سازی بیشتری نیاز داشته باشند. نمی توان فقط بر اساس نام PCR یا PIR درباره کیفیت محصول نهایی قضاوت کرد.

جمع آوری PCR چگونه انجام می شود؟

مواد PCR از محصولات پلاستیکی پس از مصرف به دست می آیند. این مواد باید از جریان پسماند جمع آوری و برای استفاده مجدد آماده شوند. تنوع محصولات مصرف شده می تواند باعث شود مواد ورودی از نظر ظاهر و وضعیت یکسان نباشند.

تفکیک و آماده سازی مناسب اهمیت زیادی دارد. هرچه مواد ورودی بهتر مدیریت شوند، امکان استفاده از آنها در کاربردهای مناسب نیز بیشتر خواهد بود.

PIR از کجا می آید؟

PIR از ضایعات ایجاد شده در کارخانه یا خط تولید به دست می آید. برای مثال، قطعات اضافی، برخی محصولات خارج از مشخصات یا مواد باقی مانده از فرایند تولید می توانند در صورت مناسب بودن، دوباره وارد چرخه تولید شوند.

چون این مواد در محیط صنعتی ایجاد شده اند، منبع آنها معمولا برای تولیدکننده مشخص تر است. همین موضوع می تواند کنترل و مدیریت آنها را نسبت به برخی جریان های پسماند مصرفی ساده تر کند.

PCR و PIR از نظر یکنواختی و کیفیت چه تفاوتی دارند؟

یکی از تفاوت هایی که ممکن است میان PCR و PIR دیده شود، میزان یکنواختی مواد ورودی است. PIR معمولا از یک محیط تولید مشخص می آید و در نتیجه تولید کننده می تواند شناخت بیشتری از نوع ضایعات داشته باشد. PCR از محصولات مصرف شده مختلف تشکیل می شود و ممکن است تنوع بیشتری داشته باشد.

نمی توان گفت تمام PIR ها کیفیت بالاتری از PCR دارند. کیفیت نهایی هر دو ماده به نوع ضایعات، تفکیک، آماده سازی و کاربردی که برای آن در نظر گرفته شده است بستگی دارد.

PCR و PIR در تولید چه محصولاتی کاربرد دارند؟

هر دو ماده می توانند در صورت مناسب بودن شرایط، برای تولید برخی محصولات پلاستیکی استفاده شوند. بطری، سطل، جعبه، پالت، قطعات پلاستیکی و برخی بسته بندی های غیر حساس از جمله کاربردهایی هستند که امکان استفاده از مواد بازیافتی در آنها می تواند بررسی شود.

البته نوع محصول و ویژگی های مورد انتظار آن تعیین می کند که PCR یا PIR تا چه اندازه مناسب باشد. بنابراین انتخاب ماده باید بر اساس کاربرد واقعی محصول انجام شود، نه صرفا بر اساس بازیافتی بودن آن.

مزایای مشترک PCR و PIR چیست؟

PCR و PIR هر دو می توانند به استفاده دوباره از مواد پلاستیکی و کاهش بخشی از ضایعات کمک کنند. استفاده از مواد بازگشتی در کاربردهای مناسب، امکان کاهش مصرف بخشی از مواد اولیه نو و بازگرداندن مواد به چرخه تولید را فراهم می کند. میزان این مزایا برای هر محصول و هر فرایند یکسان نیست. نوع ماده، کیفیت ضایعات، نحوه آماده سازی و کاربرد نهایی همگی بر نتیجه تاثیر دارند.

محدودیت های PCR و PIR چیست؟

مواد بازیافتی در کنار مزایا، محدودیت هایی نیز دارند. تغییر رنگ، تفاوت ظاهری و تفاوت در برخی ویژگی های ماده ممکن است در محصولات مختلف دیده شود. شدت این تفاوت ها به کیفیت مواد ورودی و نحوه آماده سازی آنها بستگی دارد.

همه کاربردها برای استفاده از مواد بازیافتی مناسب نیستند. محصولی که نیازمند ویژگی های خاصی است باید با توجه به همان نیاز بررسی شود و نمی توان PCR یا PIR را برای همه محصولات یک انتخاب یکسان دانست.

آیا PCR از PIR پایدار تر است؟

پاسخ را نمی توان به صورت مطلق بله یا خیر دانست. PCR به جمع آوری و بازگرداندن پلاستیک های مصرف شده کمک می کند؛ بنابراین می تواند بخشی از پسماند ایجاد شده پس از مصرف را وارد چرخه تولید کند. PIR نیز روی استفاده دوباره از ضایعات صنعتی تمرکز دارد و می تواند از خروج بخشی از مواد باقی مانده در کارخانه از چرخه تولید جلوگیری کند.

برای تولید ظروف پلاستیکی PCR بهتر است یا PIR؟

برای تولید ظروف پلاستیکی نمی توان یک پاسخ ثابت برای همه محصولات ارائه کرد. اگر هدف، استفاده از ضایعات ایجاد شده پس از مصرف باشد، PCR می تواند گزینه قابل بررسی باشد. اگر ضایعات در خود کارخانه و در جریان تولید ایجاد شده باشند PIR می تواند مسیر مناسبی برای استفاده مجدد از آنها باشد.

در تصمیم گیری صنعتی، علاوه بر منبع ماده، باید به ظاهر ظرف، استحکام مورد نیاز، کاربرد، ثبات کیفیت و شرایط تولید توجه کرد. در بسیاری از موارد، مشخصات واقعی محصول از نام ماده مهم تر است.

آیا مواد PCR و PIR برای محصولات حساس مناسب هستند؟

استفاده از مواد بازیافتی در محصولات حساس باید با دقت بیشتری بررسی شود. برای بسته بندی مواد غذایی، دارویی و سایر محصولاتی که تماس مستقیم با محتویات دارند، صرف بازیافتی بودن ماده نمی تواند مناسب بودن آن را ثابت کند.

در چنین کاربردهایی باید الزامات مربوط به همان محصول و شرایط استفاده بررسی شود. بنابراین نمی توان PCR یا PIR را بدون بررسی های لازم برای تمام ظروف حساس مناسب دانست.

هنگام خرید محصول دارای PCR یا PIR به چه نکاتی توجه کنیم؟

اگر برای یک محصول صنعتی استفاده از مواد بازیافتی مطرح است، بهتر است تصمیم گیری فقط بر اساس عنوان PCR یا PIR انجام نشود. نوع ماده، کاربرد محصول، ظاهر، استحکام و ثبات کیفیت تولید باید در کنار یکدیگر بررسی شوند.

برای خرید عمده نیز بهتر است نمونه محصول پیش از سفارش بررسی شود. این کار به خریدار کمک می کند تفاوت ظاهری و عملکردی محصول را با نیاز واقعی خود مقایسه کند و تصمیم دقیق تری بگیرد.

PCR یا PIR تفاوت در منبع، نه یک انتخاب مطلق

PCR و PIR هر دو می توانند بخشی از مسیر استفاده مجدد از پلاستیک باشند اما هر کدام از منبع متفاوتی به دست می آیند. PCR از محصولات مصرف شده می آید در حالی که PIR از ضایعات ایجاد شده در کارخانه و فرایند تولید تهیه می شود.

برای صنعت پلاستیک، مهم ترین نکته این است که انتخاب ماده بازیافتی بر اساس کاربرد واقعی محصول انجام شود. کیفیت مواد ورودی، کنترل فرایند و ویژگی های مورد انتظار ظرف می توانند به اندازه نوع ماده در نتیجه نهایی اهمیت داشته باشند.

بنابراین به جای اینکه PCR یا PIR را به عنوان گزینه بهتر در همه شرایط معرفی کنیم، باید ببینیم کدام ماده با نیاز محصول و فرایند تولید هماهنگ تر است.

سوالات متداول